Get Even More Visitors To Your Blog, Upgrade To A Business Listing >>

Η δύναμη της προθέσεως του ανθρώπου

Πως τα προβλήματα γίνονται το μέσον για να εξαγνίσουμε την ψυχή μας.

Δεν θα ήμασταν άνθρωποι αν δεν σχεδιάζαμε κι αν δεν ονειρευόμασταν. Είναι έμφυτη η τάση προγραμματισμού του μέλλοντος, κι αναφαίρετο δικαίωμά μας η ανάγκη για συνεχή εξέλιξη και δημιουργία. Στην σύγχρονη εποχή όμως συναντάμε συχνά το φαινόμενο της παραίτησης. Της εγκατάλειψης των ονείρων και της παράδοσης του εαυτού στις συνθήκες. Πως θα συνεχίσει ο άνθρωπος να εξελίσσεται και να δημιουργεί όντας παραδομένος στο κενό εντός του; Πως τα προβλήματα αντί να κατακλύσουν της ψυχή μας θα γίνουν τελικά το μέσο που θα την εξαγνίσει; 
Ο αληθινός σκοπός της χριστιανικής μας ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος του Θεού. - Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ
Το λάθος που συνήθως κάνουμε είναι πως ξεχνάμε πως δεν είμαστε κύριοι του εαυτού μας. Ναι μεν μπορούμε (και πρέπει) να σχεδιάζουμε και να ονειρευόμαστε, όμως αν τα όνειρά μας και τα σχέδιά μας είναι διαφορετικά από εκείνα που έχει κάνει ο Θεός για εμάς, τότε απογοητευόμαστε. Σοφοί λοιπόν είναι οι άνθρωποι που ενώ σχεδιάζουν και ονειρεύονται δεν ξεχνούν να μνημονεύσουν "Πρώτα ο Θεός!", δηλαδή αν το επιθυμεί κι ο Θεός, τότε το σχέδιό μας θα πάρει υπόσταση και θα πραγματοποιηθεί.
Πολὺ ὡραῖα τὸ σημειώνει ὁ Ἀδελφόθεος Ἰάκωβος: «Ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ ζήσομεν καὶ ποιήσομεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο» (Ἰακ. δ´ 15).
Το παραπάνω παράθεμα έλαβα σε ένα πρόσφατο ηλεκτρονικό μήνυμα από τον αγαπητό μου γείτονα και στάθηκε η αφορμή για νέες σκέψεις.

Τα προβλήματά μας κι η ψυχή μας

Καθημερινά αντιμετωπίζουμε διάφορες προκλήσεις. Από τα πιο μικρά κι ελάχιστα σημαντικά, έως τα μεγαλύτερα, εκείνα που μας φαίνονται απλωμένα εμπρός μας ως ολόκληρα βουνά που αδυνατούμε να τα διαβούμε. 
Παίρνοντας το μονοπάτι το δύσκολο της ζωής ο χριστιανός, από τη γέννησή του ακόμα, ορθό είναι να γνωρίζει ότι κανείς δεν του έχει υποσχεθεί, κανείς δεν του έχει υπογράψει πως όλα θα είναι ρόδινα. Εάν αυτό νομίζει, τότε αυταπατάται.
Η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας, ένας μαραθώνιος σε κακοτράχαλο δρόμο, κι εμείς τον τρέχουμε ξυπόλυτοι!...
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά -με μικρά διαλείμματα στιγμών ευτυχίας για να παίρνει η ψυχή μας θάρρος και δύναμη για όσα και πάλι θα επακολουθήσουν- είναι εκείνα που θα ορίσουν στο τέλος τον Άνθρωπο που είμαστε.
Τι θέλω να πω με αυτό; 
Ανάλογα με τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο καθένας μας ένα πρόβλημα που συναντά, προσδιορίζεται ο χαρακτήρας του, οι αντοχές του, η καλοσύνη και η υπομονή του. Προσδιορίζονται τα πάντα εντός του.

Φανταστείτε έναν ζωγράφο που τον καλέσανε να οραματιστεί την ψυχή του σε έναν πίνακα που θα τον διαμορφώνει διαρκώς έως το τέλος της ζωής του.
Η ψυχή του στην αρχή θα είναι κενή και άχρωμη επειδή δεν θα έχει ακόμη τις γνώσεις και την εμπειρία να την προσδιορίσει, μεγαλώνοντας όμως θα διαμορφώνεται η εικόνα της στον καμβά ανάλογα με τον τρόπο που θα αντιμετωπίζει τις καταστάσεις που έρχονται στον δρόμο του.
Κάπως έτσι "φτιάχνουμε" τον πυρήνα μας, την ψυχή μας, ανάλογα ο καθένας με τις καταστάσεις που η ζωή του έφερε στο δρόμο του και τον τρόπο που τις αντιμετωπίζει.

Μία καραμέλα που χρησιμοποιούμε συχνά εμείς οι γονείς όταν τα παιδιά μας αρνούνται να κάνουν κάτι λέγοντας "δεν μπορώ!" είναι το "δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω!"
Κάπως έτσι κι ο άνθρωπος που λυγίζει από τα προβλήματα κι εγκαταλείπει την προσπάθεια ανάγνωσης και μελέτης των μαθημάτων ζωής που τα προβλήματα ήρθαν να του δώσουν, λέει "δεν μπορώ!" ή "Δεν μπορώ άλλο Θεέ μου, λυπήσου με!" στην καλύτερη περίπτωση...
Κι όμως, όλοι μπορούμε, απλά δεν θέλουμε. Δεν θέλουμε γιατί είμαστε φυγόπονοι, δεν θέλουμε γιατί μάθαμε στην άνεσή μας και δεν μας αρέσει να ξεβολευόμαστε, δεν θέλουμε γενικά και αόριστα ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Δεν θέλουμε!

Όμως ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο που επιδεικνύει δύναμη ψυχής, που ακόμη κι όταν νιώθει πως δεν αντέχει άλλο, προσπαθεί· αγαπάει τον άνθρωπο που προσεύχεται καλώντας Τον δίπλα του στις δυσκολίες, που Τον έχει προστάτη και οδηγό. Κι αυτή η δύναμη της προθέσεως του ανθρώπου να φτάσει ως το τέρμα, να μάθει, να προσπαθήσει να ξεπεράσει τα προβλήματα που τον βρήκαν, είναι εξαγνιστική. 

Να κάνουμε τα σχέδιά μας, να μην παραδινόμαστε στη μιζέρια και να μην αυτοτιμωρούμαστε. Τα όνειρα δίνουν διάθεση για ζωή κι ο Θεός τα συντρέχει και τα προστατεύει. Αρκεί να έχουμε συναίσθηση των πράξεων και των σκέψεων μας, να έχουμε αντίληψη της μικρότητάς μας και με ταπεινότητα και παράδοση να αναγνωρίζουμε τα σφάλματά μας σε αυτό τον αγώνα της ζωής ώστε να γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι.
Κι αν κάποια από τα σχέδιά μας δεν πραγματοποιηθούν, εάν τα όνειρά μας μοιάζουν άπιαστα, εμείς ας συνεχίζουμε να παραδίνουμε εαυτούς στη Χάρη Του, ας Του δείχνουμε εμπιστοσύνη λέγοντας "Πρώτα ο Θεός!", γιατί αν το θέλει ο Κύριος όλα θα γίνουν. Αν όμως Εκείνος έχει άλλα σχέδια για εμάς, με χαρά και υποταγή εμείς ας αλλάζουμε ρότα στα σχέδια και στα όνειρά μας αφού Εκείνος, μόνο Εκείνος, γνωρίζει ποιο είναι το πραγματικά ωφέλιμο για την ψυχή μας και ποια είναι τα μαθήματα που σε αυτή τη ζωή ήρθε η ψυχή μας να μάθει.

Όταν πρώτα από όλα καθημερινή μας επιδίωξη είναι «ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα» τότε η ζωή κυλά αρμονικά και γαλήνια και τα προβλήματα δεν είναι άλλα από τα μέσα που θα χρησιμοποιήσουμε στη χάρη Του για να εξαγνίσουμε την ψυχούλα μας.


This post first appeared on Lia In Vivo·:*✧*:·, please read the originial post: here

Share the post

Η δύναμη της προθέσεως του ανθρώπου

×

Subscribe to Lia In Vivo·:*✧*:·

Get updates delivered right to your inbox!

Thank you for your subscription

×