Get Even More Visitors To Your Blog, Upgrade To A Business Listing >>

Како виното ја љуби храната

Како виното ја љуби храната

Самата помисла на оваа деликатна тема предизвикува респект. Играта на бројните мириси и вкусови, со текстурата и структурата на храната и виното е исклучително софистицирана. Ако тука ја додадеме и субјективноста на личните доживувања на консументот и неговото моментално расположение од една и инспирацијата на сомелиерот и готвачот од друга страна добиваме „Фибоначиев код“. Сложено или не сепак има некои правила во овој лавиринт на кој генерално треба да се придржуваме. Но, главно правило е: „јадете она што вам ви се допаѓа и пиете го она што вам ве освежува најмногу“. На оние кои се подготвени за нови искуства, овде и сега, им порачувам дека целата оваа забава е комбинација од личен вкус и здрав памет. Еве нешто од тоа.

1. Својствата на виното

Во виното се наоѓаат три основни вкусови: слатко, горко и кисело, а во храната пет: слатко, солено, кисело, горко и умами (храна богата со MSG). Можат да се мерат како ниски, умерени и високи. Тие три вкуса во виното се негови главни компоненти и се однесуваат на: танините (горко), преостанатиот шеќер (слатко) и киселините (кисело). Четвртата компонента алкохол се индицира низ перцепција на „топлина“ во задниот дел на устата и е важен фактор во телото на виното. Оваа „топлина“ некои состојки на храната ќе ја смалат или ќе ја нагласат.

2. Надополнување или контраст

Едно од начелата е дека својствата на виното органолептички треба да ја надополнат храната. Пример: киселкастиот овошен вкус на „Смедеревка“ би се надополнил со месо на пастрмката прелеано со сок од лимон и магдонос. Другата стратегија делува дека спротивностите се привлекуваат. Пример: свежите овошни киселини на „Рекацители“ со благиот вкус на младо козјо сирење. Острата киселост на виното го „режи“ крем вкусот на младото козјо сирење и ги освежува непцето и устата.

3. Одржување на рамнотежа на вкусови

Киселкасти јадења со киселкасти вина, сладуњави јадења со сладуњави (не благи) вина. Пример: киселкастиот вкус на киселата зелка во домашна сарма со киселкастиот вкус на „Вранец“ или сладуњавоста на печен крап на морков со дискретната блажина на „Малвазија“. Комбинирање на тешки јадења со тешки вина. Како пример: пикантен крап на благ кромид и црни сливи со комплексноста на „Cabernet sauvignon“. Лесна храна со лесни вина, богата храна со богати вина, неутрална со суви вина и сл.

4. Исчистете го непцето

Ако имате релативно богати и мрсни јадења кaко што е печено свинско месо, размислувајте за црвено вино богато со танини (Вранец, Кратошија, Мерло) кои ќе делуваат како чистач на вашето непце. Ако користите бело вино тогаш киселините на белото вино ќе ја одиграат таа улога. Морска риба на жар се сложува со меките киселини на „Белан“ или „Sauvignon blanc“. Релативно лесните јадења од пилешки стек со прилог или сос се спојуваат со питкоста на „Шардоне“ или некое розе вино.

5. Миризливи вина и зачинети јадења

Силните мириси на вина како „Хамбург мускат“, „Темјаника“ бела и црвена или „Мускат Отонел“ можат да ги направат вкусовите на храната незабележителни, а вие да останете посиромашен за едно убаво гастрономско доживување. Овие вина главно се пијат “соло“, со поддршка на едноставниот мирис на апетисани или некое овошје. Но, кога се во храната има зачини како што е чили сосот или индиски кари, што можат да го уништат вкусот на виното. Ако веќе сакате да пиете вино со вакво јадење земете некое полусуво и малку миризливо вино како што е „Траминец“ или „Семјон“. Ориентацијата во контекст на сирењето е: солено со сладуњаво вино, тврдо со танинско вино, а меко со овошни вина.

Остатокот од правилата ќе ве води во длабочината на спојувањето, што се однесува на поклопување на слоевитоста на текстурата на виното и храната. Поимот “главна состојка”се однесува на состојките и вкусовите што имаат потенцијал на спојување. Исто така може да се однесува на користење на одредени продукти, билки или зачини во готвењето на храната, а кои ги препознаваме во ароматичниот профил на виното, како што е мирисот на рузмарин во некои далматински вина или црната сува слива во херцеговската Блатина. Нивната присутност во храната ќе помогне во спојувањето на вкусовите со виното. Еден друг фактор на спојување е начинот на кој се готви и се додаваат состојките во храната. Не мора секогаш главните состојки да вршат спојување (пр. месото, школките или зеленчукот), туку тоа ќе го направат зачините или начинот на готвење (пр. чадот на скарата со чадот во barrique вино од ново буре). Спојувањето ќе го направат некои од тие три елемента.

Практичен совет

Правило при недоумица е географијата. Ако јадете италијанска храна, тогаш пијте италијанско вино („Chianti“, „Barolo“). Со медитеранска храна пијте далматинско вино („Плавац“, „Пошип“) или грчкo винo („Retzina“). За ориентална храна одговара алжирско („Sidi Brahim“) итн. Во Македонија први реагираа на ова во винаријата „Бовин“, во нивната палета ги има: „Sangiovese“, „Petit verdot“, „Tempronillio“, „Cabernet Franc, Syrah“, но ги има и ретките „Теран“, „Плавац мали“, „Мараштина“, „Gammay“ од други винарии. Исто така имајте на ум дека често се случува повеќе луѓе да сакаат да поделат едно шише вино, а имаат различни јадења. Како „компромисно“ вино најдобро се покажале „Шардоне“, „Бургундец“ црн и нашата „Станушина“.

Автор на текстот: Јован Велески

The post Како виното ја љуби храната appeared first on Сè за вино.



This post first appeared on Se Za Vino, please read the originial post: here

Share the post

Како виното ја љуби храната

×

Subscribe to Se Za Vino

Get updates delivered right to your inbox!

Thank you for your subscription

×