Get Even More Visitors To Your Blog, Upgrade To A Business Listing >>

Νίκος Γκάτσος - Το χιόνι

Γυναίκα περπατάει σε δρόμο που περιβάλλεται από χιόνι. Ακολουθεί το κείμενο: Τὰ καλοκαίρια φύγαν περιστέρια, λευκὰ φτερὰ καὶ πέπλα ἀπ’ τὸ στημόνι τ’ ἀχνὸ τοῦ νοῦ. Μὰ στὰ κρινένια χέρια τὰ δάχτυλά σου λυώνουν τώρα χιόνι.     Τοῦ νοῦ στημόνι –χιόνι. Καὶ στὴ μόνη χαρά μας –νὰ σὲ κλάψει ποιὸς μπορεί;– κάποτε φτάσαμε ὄνειρο κι ἀφιόνι, καὶ τ’ ὄνειρό μας –θάλασσα οἱ καιροί –     κερὶ καὶ λυώνει. Φεύγεις, γαλανὴ φλόγα, καπνὸς στὰ σύννεφα τῆς σκέψης. … Στὸ χιόνι, ἐκεῖ, στ’ ἀδέρφια σου, γυμνή, Τὰ δάχτυλά σου πάλι θὰ γυρέψεις.
 
Τὰ καλοκαίρια φύγαν περιστέρια,
λευκὰ φτερὰ καὶ πέπλα ἀπ’ τὸ στημόνι
τ’ ἀχνὸ τοῦ νοῦ. Μὰ στὰ κρινένια χέρια
τὰ δάχτυλά σου λυώνουν τώρα χιόνι.

Τοῦ νοῦ στημόνι –χιόνι. Καὶ στὴ μόνη
χαρά μας –νὰ σὲ κλάψει ποιὸς μπορεί;–
κάποτε φτάσαμε ὄνειρο κι ἀφιόνι,
καὶ τ’ ὄνειρό μας –θάλασσα οἱ καιροί –

κερὶ καὶ λυώνει. Φεύγεις, γαλανὴ
φλόγα, καπνὸς στὰ σύννεφα τῆς σκέψης.
… Στὸ χιόνι, ἐκεῖ, στ’ ἀδέρφια σου, γυμνή,
Τὰ δάχτυλά σου πάλι θὰ γυρέψεις.

ΡΥΘΜΟΣ, τχ. 7, Απρ. 1933, σελ. 203.

Διαβάστε επίσης: Νίκος Γκάτσος 
Πηγή: Ποιείν


This post first appeared on Στιχοποιήματα και κείμενα (blogspot), please read the originial post: here

Share the post

Νίκος Γκάτσος - Το χιόνι

×

Subscribe to Στιχοποιήματα και κείμενα (blogspot)

Get updates delivered right to your inbox!

Thank you for your subscription

×