Get Even More Visitors To Your Blog, Upgrade To A Business Listing >>

Αθανάσιος Χριστόπουλος - Νύχτα

Ανθρώπινη φιγούρα με τεράστια φτερά πεταλούδας (σουρρεαλισμός)

Θεοί αστέρες φωτεροί,
της νύχτας έφορ΄ ιλαροί,
τες ώρες εμποδίσετε·
κι αργά αργά κινήστε.
Κι αν ίσως είναι δυνατόν,
κι από τον τόπον σας αυτόν
παρακαλώ - να ζείτε -
ποτέ μη ταραχθείτε.
Κι εσύ το άστρο της αυγής,
κρυβήσου πλέον, μην εβγείς,
κι ειπέ κι ο ήλιος πέρα
να φύγ΄ εις άλλη σφαίρα.
Η νύχτα τούτη τούτη ας γενεί
στον ουρανό παντοτινή,
κι η μέρ΄ ας μη σιμώσει
ποτέ να ξημερώσει,
για να χαρώ παντοτινά
τον έρωτα μου σιγανά
σ΄αυτήν την αιωνίαν
της νύχτας ησυχίαν.

Από τα Λυρικά, έκδ. Ευαγ. Καμηνάρη, Βιέννη 1811
 
Διαβάστε επίσης: Αθανάσιος Χριστόπουλος
Πηγή


This post first appeared on Στιχοποιήματα και κείμενα (blogspot), please read the originial post: here

Share the post

Αθανάσιος Χριστόπουλος - Νύχτα

×

Subscribe to Στιχοποιήματα και κείμενα (blogspot)

Get updates delivered right to your inbox!

Thank you for your subscription

×