Get Even More Visitors To Your Blog, Upgrade To A Business Listing >>

Drie uur – Rosamund Lupton

Titel: Drie uur
Auteur: Rosamund Lupton
Uitgever: Boekerij
ISBN: 978 90 225 8622 8

Kan een spannende, makkelijk leesbare thriller, ook literair goed in elkaar zitten? Rosamund Lupton bewijst met “Drie uur” van wel.
Over het algemeen lees ik een spannende thriller in een paar uurtjes van kaft tot kaft. Zoiets verwachtte ik dus ook met “Drie uur”. Het lezen van dit boek duurde dan wel wat langer dan drie uur, maar echt heel veel heeft het niet gescheeld.

School gegijzeld

De hoofdlijn van het verhaal is zo simpel als het maar zijn kan: een stel kerels met geweren vallen een school binnen, schieten de directeur neer en houden alle leerlingen gevangen. Buiten zoekt de politie wanhopig naar informatie. Wie zijn deze gijzelnemers en is er hoop op onderhandelen? De aankondiging dat er over drie uur een bloedbad volgt, zet de nodige druk op de keten.

Verschillende hoofdrolspelers, één geheel

Redelijk standaard, nietwaar? Maar Rosamund Lupton werkt dit basale gegeven op geraffineerde wijze uit. Zo weet je bij het lezen van “Drie uur” eigenlijk nooit echt goed wie er nu de hoofdpersoon is. Is het politie-inspecteur Rose, die met haar psychologisch inzicht probeert de motieven van de daders te doorgronden? Is het de moeder die niet weet hoe het met haar kind is? Is het Rafi, de 14-jarige Syrische jongen die met zijn broertje van Syrië naar Engeland is gevlucht en nu -wéér- moet proberen zijn broertje te beschermen? Of is het zijn vriendin, die in al haar wanhoop haar best doet levens te redden? Of zijn het de daders? Normaal is bij een thriller wel duidelijk wie de hoofdrol speelt, maar Rosamund Lupton slaagt er in om een de verschillende perspectieven van de voornaamste personages een gelijkwaardige hoofdrol te bieden.

Rosamund Lupton en MacBeth

Niet alleen de verschillende vertelperspectieven grijpen handig op elkaar in, ook tekstueel zitten er een paar mooie verwijzingen in. In het begin voelt het nog wat gekunsteld, wanneer ze binnen één zin naar dezelfde zin verwijst, maar het wordt al snel geraffineerder. Uiteindelijk zit je gewoon een moderne thriller te lezen, waarin een (gemoderniseerde) opvoering van MacBeth (die van Shakespeare) voorkomt die één-op-één terugkomt in de hoofd verhaallijn. Niet dat Lupton met “Drie uur” Shakespeare heeft geplagieerd, verre van, maar de manier waarop zij scénes uit MacBeth plaatst naast de gebeurtenissen op de school voegen absoluut een dimensie toe. Neem alleen al de manier waarop het Bos van Birnam steeds blijft terugkeren.

Laat ik de recensie kort samenvatten: Ik heb enorm genoten van “Drie Uur”.

Waardering: 8-/10


Lees “Drie uur” zelf!

Het bericht Drie uur – Rosamund Lupton verscheen eerst op Lekker lezen.



This post first appeared on Lekker Lezen, please read the originial post: here

Share the post

Drie uur – Rosamund Lupton

×

Subscribe to Lekker Lezen

Get updates delivered right to your inbox!

Thank you for your subscription

×