Get Even More Visitors To Your Blog, Upgrade To A Business Listing >>

कथा माडगूळकरांच्या

#चरित्ररंग – व्यंकटेश माडगूळकर

मागच्या वेळेस बोललो त्याप्रमाणे सध्या मी माडगुळकर यांच्या साहित्यात बुडालो आहे. हयातून तेंव्हाच बाहेर येईल जेंव्हा त्यांची पुस्तके वाचून तरी संपतील किंवा मिळणं तरी संपतील. सध्या वाचलं ते ‘#चरित्ररंग’ हे अनुभव. व्यंकटेश माडगूळकरांनी कथालेखन तर केलच होतं पण चित्रपटकथाही ते लिहायचे. शिवाय शिकार, चित्रकार, थोडेफार नट, निवेदक हीसुद्धा त्यांचे गुण होते असं त्यांच्या वाचनातून दिसतं. चरित्ररंग मध्ये ह्याच सगळ्या गोष्टींचा उलगडा आहे. माडगूळकरांनी चित्रपटासाठी काही कथा लिहिल्या त्या नेमक्या कशा घडल्या. किंवा चित्रपटासाठी म्हणून लिहीलेल्या कथा नंतर चित्रपट म्हणून उभ्याच राहू शकल्या नाहीत. वगैरे कथा यात सांगितल्या आहेत. नेहमीप्रमाणे यासुद्धा कथा रंजक आहेतच. शिवाय यात माडगूळकरांनी म्हणून अनुभवलेले त्यांचे मित्र, सोबती आणि सहकारी यांच्याबद्दल लिहिलं आहे. यात अनेक दिग्गज मंडळींची नावे आहेत. त्यातील बरीचशी मंडळी साहित्य-कला क्षेत्राशी निगडीत असणं हे स्वाभाविक म्हंटलं पाहिजे. त्यांचे किस्से, अनुभव ह्या गोष्टी रंजकपणे उभ्या केल्या आहेत. त्यांनी केलेल्या अन करूनही चित्रपट पूर्ण तयार होऊ न शकलेल्या कथा यात नमूद केल्या आहेत. हे सगळे अनुभव त्यांनी ‘share’ केले आहेत. आज आपण ब्लॉग किंवा ऑनलाइन सहज पोस्ट करू शकतो तेच माडगूळकरांनी ह्या कथेमधून व्यक्त केलं आहे. फरक फक्त शैलीचा आहे. त्यांची सांगायची कला आपल्याकडे नसल्यानेच आपण माडगूळकर होऊ शकत नाहीत. अजून काय लिहावं समजत नाही. पण वाचाल तर त्यांचे अनुभव नक्कीच उपयोगी पडण्यासारखे आहेत.

WP_20160716_15_11_51_ProWP_20160716_15_12_29_Pro

माणूस म्हणून जगत असताना आपल्या आयुष्यात अनेक मित्रमंडळी येतात. त्यातील काही जवळची बनतात तर काही फक्त सहकारीच राहतात. ह्या बाबतीत माडगुळकर श्रीमंत असावेत. लेखक #शंकर पाटील, पत्रकार-लेखक #द. मा. मिरासदार,  चित्रकार देऊसकर नंतर संपादक #पु. रा. भिडे यांच्या आठवणी त्यांनी व्यक्त केल्या आहेत. माडगुळकर, शंकर पाटील, मिरासदार यांची जमलेली जोडी, त्यांचं सोबत फिरणं, वेगवेगळे कार्यक्रम करणं यातून घट्ट होणारी मैत्री असे किस्से आपल्याही आयुष्यात घडत असतातच. ते किस्से अन त्या आठवणी उत्तमरीत्या आपल्यापर्यंत पोचवणे हेच खर्‍या लेखकाचं कर्तव्य असतं.

#भल्याची दुनिया नावाचा गोविंद घाणेकर दिग्दर्शित आणि माडगुळकर लिखित चित्रपट १९५५ ला आला होता ही आठवणही त्यांनी जगवली आहे. नंतर #देवाच्या काठीला आवाज नाही ह्या आरिजिनल नावाच्या गोष्टीवर आधारित #मुक्काम पोस्ट ढेबेवाडी नावाचा चांगला सिनेमा आल्याची कथाही चांगली आहे. शेवटची कथा, #रांजणवाडा एक चित्तरकाथा ही कथा वरवर ऐकूनही उत्सुकता जागी होते. माडगुळकर आणि #ग. रा. कामत यांनी सुधीर फडके यांच्यासाठी एक कथा लिहिली होती ती हीच. याचं दिग्दर्शन करणार होते #द. ग. गोडसे करणार होते. ही एक गूढकथा-रहस्यकथा असल्याने तो सगळं प्रकार चांगला होताच. त्यात गोडसे यांनी चित्रपट कसा दिसावा यासाठी त्याची काही चित्रे रेखाटली होती ती येथे दाखवली आहेत. चित्रेही उत्तम आहेत, रांजणवाडा ची कथा आणि ही कथासुद्धा!

एकदा वाचावं असं पुस्तक आहे.

© 2016, Late Night Edition. All rights reserved.



This post first appeared on Late Night Edition, please read the originial post: here

Share the post

कथा माडगूळकरांच्या

×

Subscribe to Late Night Edition

Get updates delivered right to your inbox!

Thank you for your subscription

×