Sjorkjeis @ Planet Earth

Mijn blog gaat over m'n hobby fotografie maar ook over de dingen des levens: vakanties, uitstapjes, enz

Total indexed: 8 posts

Blogarama.com  >  Design Blogs  >  Photography Blogs  >  Sjorkjeis @ planet earth

This is Africa - Part IV

Dag 16
Vandaag rijden we naar Kamdini (1 uur rijden). Onderweg komen we een vrachtwagen tegen die met moeite op eigen weghelft kon blijven. Het is bekend dat chauffeurs hier lange dagen maken en soms meerdere nachten niet slapen met behulp van een soort drugs. Veilig is het zeker niet maar op die manier kunnen ze wat extra geld verdienen. Kort daarna zien we dat een vrachtwagen een motor heeft overreden. Bizar genoeg waren er al mensen de motor in onderdelen aan het ontleden wat hun natuurlijk weer geld opbracht.
 
Deze is één van de betere en grotere
De voorgevel van de winkeltjes langs de "hoofdwegen" zijn soms voorzien van reclame en worden daarvoor compleet geverfd en bezet. Wij zouden er veel geld voor vragen maar hier zijn ze blij dat hun huisje wordt opgeknapt.
 
geen paardenmolen maar een geitenmolen
Na een dagje praktijk in Kamdini terug naar Lira en omdat onze vaste chauffeur bezet was reden we met een lokaal taxi-busje terug. Uiteindelijk wist de chauffeur er 9 passagiers in te proppen wat drie teveel was. Het viel me nog mee dat hij geen mensen ging stapelen ;). Comfortabel was het niet maar je maakt zo wel mee hoe de lokale bevolking hier dagelijks reist. De achterkant was voorzien van de tekst: Jesus is no. 1 dus dan zal het wel goed komen zeker... Onderweg schraapt de onderkant van het busje meerdere keren tegen het asfalt en ook het eindpunt van de vering wordt veelvuldig getest. Uiteindelijk kwamen we die vrachtwagen met daaronder de motor tegen waarbij het frame van de motor zowat het enige was wat er nog onder lag. Mooi om te zien dat ze het wel netjes opruimen ;).
 
In Kamdini hebben de bussen een tussenstop waar deze mensen eten en drinken proberen te verkopen. Ze proberen soms de bussen al lopend te volgen
Wat ze niet opruimen is afval zoal plastic. Dit gooien ze gewoon op de grond en dat is jammer, zeker gezien de mooie natuur hier. 's Avonds op tijd schaapjes tellen om wat slaap in te halen.
Dag 17
's Morgens vertelt mijn collega een weetje: wij hebben het horloge en zij (Oegandezen) hebben de tijd. Klopt als een bus maar ondertussen ben ik het al gewend. Vandaag nog dagje praktijk in Kamdini wat al snel uitdraaide op een bijzonder nuttige dag. Hun magazijn waar het gereedschap en de onderdelen onoverzichtelijk op de grond lagen hebben we samen met hun omgetoverd tot een opgeruimd magazijn. De lokale houtbewerker ingeschakeld voor het maken van een schap en wat haakjes aan de muur terwijl ik met een operator langs de kraampjes ging voor het aanschaffen van plastic dozen voor de onderdelen in te ordenen. Dit is voor ons heel normaal maar voor de mensen hier is het een hele vooruitgang. Topdag!
 
Voor: alles op de grond
 
Na: schap aan de muur en alles geordend in bakjes. Het is nog geen 100% maar gaat de goede kant op.
 
Overal niet meer op de grond en gereedschap overzichtelijk aan de muur
De lunch was dan wel weer de slechtste van de afgelopen weken. Kip net goed doorbakken en Casava die me bijna mijn vork koste :). Na een paar happen zijn we dan ook maar wat koekjes gaan halen en 's avonds hebben we de schade dan maar hersteld met lekkere pizza. Het heeft me geen overuren op het toilet bezorgd dus eind goed al goed.
Dag 18
's Morgens hadden we een presentatie waarbij ik een samenvatting gaf van m'n werkzaamheden en adviezen waarna mijn collega een halve dag cursus gaf over "long term Asset Management ". Hierna brachten we een bezoekje aan de lokale air strip om onze trip terug naar Kampala met een klein vliegtuigje te volbrengen. Bij aankomst zien we een klein betonnen gebouw staan wat verlaten is en enkel voorzien van een compacte communicatie-installatie die wat vage geluiden produceert. Een vrouw die vlakbij woont wijst ons een telefoonnummer aan dat op een gescheurd papiertje aan de muur is geplakt. De enige betaalbare vlucht is pas op vrijdag waardoor we toch maar besluiten om met de auto te rijden. Als deze vlucht niet zou doorgaan (wat hier wel meer gebeurt met sommige afspraken) dan zouden we onze KLM-vlucht niet halen :).
In de avond zijn we uitgenodigd voor een bbq waar het nodige wordt gelachen met slechts één afspraak: niet over het werk praten. Mooie afsluiting van ons verblijf in Lira
 
Straatbeeld in Kamdini
Dag 19
Koffers in de auto waarna we 6 uur later in Kampala aankomen. Dit is op alle vlakken al een tussenstap naar Nederland: eten, 4G internet, drukte, verkeersborden...Om al wat van onze rijstverslaving af te kicken gaan we naar The Lawns . Mooie tent, vriendelijk personeel en krokodil op m'n bord. Het ontbreken van insecten en de begeleiding door het personeel naar de taxi maken dit etentje volledig af. Deze moet ik onthouden voor het geval ik terug naar Uganda ga.
Dag 20
Een poging gedaan om uit te slapen wat mislukt is maar hierdoor kan ik hopelijk wat in het vliegtuig slapen. Na het ontbijt nog een bezoek gebracht aan een cursus voor operators (gericht op de loodgieters) en daarna in Entebbe nog even genieten van Afrika. Ter info: de vlucht naar Amsterdam vertrekt om 23:30u.
Mijn werkbezoek aan Uganda is een hele mooie geweest en heeft me meer gebracht dan ik had verwacht. De plannen zijn er al om nog terug te komen (als ik tenminste een goede beoordeling krijg hé Paul ;)  ). Een heel bijzondere ervaring en nu terug naar huus om vrouw en kind lastig te vallen :)
Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/
Read full post >>

This is Africa - Part III

Dag 12
Eureka, de bestelling van het ontbijt ging foutloos! De laatste dag v/d cursus voor de operators met de nodige praktijk erin. Zo wordt vandaag een lekkage aan een leiding herstelt wat bij ons met graafmachines nog redelijk te doen is. Hier staan 2 mensen echter bij zo'n 30 graden handmatig te graven. Dat deze mensen geen overgewicht hebben is vanzelfsprekend, respect! 's Avonds het vaste recept met rijst en nog even napraten in het Zawadi hotel .
 
Links onder de koppeling die ze gaan monteren
Dag 13
Na het afronden van de cursus kunnen we onze adviezen en mening geven waarna de gemeente secretaris nog een speech geeft. De speech is bijzonder waarin hij ons bedankt voor het werk wat we doen. De wijze waarop hij de speech geeft heeft veel weg van een coach die tijdens " El Classico " zijn spelers oppept. Hij straalt, is kritisch en houdt van zijn dorp Adjumani. Dat de speech 30 min duurt maakt dan ook verder niet uit.
 
Het uitzicht vanuit m'n hut
Hierna kan de riem eraf en rijden we naar Arra Fishing Lodge . Vanwege het drukke werkschema zit een bezoek aan park met wilde dieren er niet in maar een bezoek aan de website van de lodge geeft hoop. Eenmaal aangekomen mogen we ervaren hoe adembenemend mooi het hier is. Er liggen stenen ter grootte van een vrachtwagen, zeer mooie begroeiing, een meer met erachter wat bergen en het verblijf zelf lijkt ook wel door de natuur gemaakt. De gebouwen zijn door een Oostenrijker (2011 overleden helaas) gemaakt en stralen 100% natuur uit. Op de kamer is het ook 100% natuur met dank aan de spinnen, salamanders en nog wat vliegende insecten. Lang leve het muggennet :)...
 
m'n slaapkamer :)
Na het uitladen van de bagage gooien we ons neer in de schaduw want het is hier ruim 40 graden. We zitten er dan even bij als een stelletje paspoppen met blik op oneindig. Ik wist niet dat ik zoveel water kon drinken (ruim 5 liter) op een dag maar " water is leven " en dus gooien we nog maar wat H2O naar binnen. Na een korte pauze in de schaduw ben ik al snel onderweg door de tuin met mijn fototoestel. Ik heb ondertussen behoorlijk wat beauty's van foto's kunnen nemen die ik thuis nog optimaliseer en online gooi.
 
Het bootje en de "weg" richting het meer
Het mooiste van de dag is de boottocht over het " Albert Lake ". De natuur die je hier ziet lijkt wel een uitzending van National Geographic Channel. De foto's en filmpjes volgen nog van o.a. de nijlpaarden die op zo'n 40 m van ons bootje in het water lagen. Toen ze volledig onder water verdwenen keek ik toch even naar de bestuurder van de boot...Hij lachte en zei dat ze niet naar ons kwamen :). Uiteindelijk een uur genoten van dit prachtig stukje natuur met nog een pilsje in de hand. Het avondeten deed onze rijstverslaving vergeten: spaghetti. Hierna riep m'n bedje als ook de dieren die moeder natuur naar mijn kamer had gestuurd:  100% nature!
 
Look it's me, King Julian ;)
dag 14
's nachts zweet ik met gemak die 5 liter water uit en 's morgens word ik wakker met het geluid van de koeien die al grazend voorbij mijn hut liepen. Relaxed wakker worden en het lijkt wel Nederland. Het zijn de dikke insecten die tegen het vliegengaas botsen, de salamanders op m'n kamer en de mooie geluiden van de exotische vogels die duidelijk maken dat ik nog in Uganda ben. Vanuit m'n hut kijk ik op het meer met de opkomende zon, onbetaalbaar...
 
Vissers die lange dagen maken
Na het ontbijt een rit van ruim 6 uur naar Lira waar we terug in ons vorige hotel zullen overnachten. Onderweg wat cd's draaien waarbij ook "Sinterklaas" van Henk Westbroek door uit de speakers komt. Deze muziek in Uganda...hier houdt de logica op :).
 
Aan de rechtse kant zaten er ook nog een aantal apen verstopt achter de stenen
dag 15
Zondag en rustdag met nog een rondje door Lira. Tijdens de lunch gooit diezelfde moeder natuur haar water met bakken over het stof in Lira. Dit zijn we al gewend en duurt maximaal 30 min. dus "no problem". Hierna is het de zon die meteen de boel netjes laat verdampen. Verder niks bijzonders in de planning waardoor we ons kunnen opladen voor de volgende en tevens laatste week.
Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/
Read full post >>

This is Africa - Part II

Dag 6

Vrijdag 12u: weekend. De eerste week zit er alweer op. Afgelopen week heb ik geleerd dat plannen hier niet meevalt. Zoals een collega zei: “Je weet hoe de dag begint maar niet hoe deze eindigt. Ondanks dat hebben we toch een planning voor het weekend gemaakt ;). ‘s Avonds tijd voor custom pizza en de afgelopen week samengevat. Het was een week met veel overleg en theorie maar ik heb wel een zeer goede indruk gekregen van de situatie hier en heb ook al een aantal optimalisaties in gedachten.
Dag 7
‘s Morgens nog wat bestanden afwerken en dan de toerist spelen in het centrum van Lira. De lange broek en dichte schoenen maken plaats voor een korte versie en slippers = toerist modus is on! Ondanks het warme weer dragen de meeste mensen hier toch een lange broek. Zo kwamen we vandaag iemand tegen met een kerstmuts en enkelen met een winterjas...Ik probeer veel in het leven te begrijpen maar deze gevallen heb ik opgegeven :).
 
Met Peter, een operator uit Adjumani met een groot hart voor het water!
In het centrum van Lira zijn wij de enige blanken waardoor we een goede indruk krijgen hoe de mensen hier leven zonder invloed van toerisme. Dat mensen je dan continu aanstaren is niet zo gek maar andersom doen we het in principe ook. Terwijl we langs de kraampjes slenteren staat de zon op 100%. Op 3/4 van onze slenter-tocht komen we een groep zingende en dansende mensen tegen gevolgd door een auto die overladen is met boxen. Deze “optocht” eindigt uiteindelijk op een groot plein met een podium en vindt iedere zaterdag plaats vanwege het geloof. Als ik terug in m’n kikkerlandje ben dan maak ik nog een samenvattend filmpje waarin je dit feest kan bekijken. Drie tinten bruiner stappen we ‘s avonds een zaakje binnen om een potje te poolen maar net toen ik dreigde te verliezen viel het licht uit. Na 5 minuten wachten hebben we dit dan maar gestaakt...jammer ;).
Dag 8
Afrekenen in hotel en op naar Adjumani voor deel 2 van ons bezoek aan Uganda. Onderweg rijden we over de Aboke Juba Highway wat klinkt als een strakke asfaltweg maar een tuinpad in Nederland is dan het walhalla t.o.v. Deze verzameling gaten. Na een rit van 6,5u over bovengenoemd wegdek komen we aan in Adjumani. Wat je onderweg ziet is in eerste instantie armoede maar omdat veel mensen er gelukkig zijn ga je je afvragen of je dit dan ook armoede moet noemen, knap!
 
Security bij een bank, ze riep ons trouwens zelf om een foto te maken

 
Eddy Wally zou hier "makkelijk" tussen passen...marktkramers na een week werken op weg naar huis. Iemand trouwens nog een kippetje van de zijkant?
Bij aankomst bleek enkel de badkamerverlichting defect wat ze opgelost hebben door mij een LED looplamp te geven => eenvoud siert!
Dag 9
‘s morgens word ik wakker en hoor water lopen in de badkamer wat na controle uit het plafond blijkt te komen. De defecte verlichting is dus verklaarbaar :). Warm water produceert de boiler niet meer maar de hoeveelheid water is voldoende wat al veel waard is. Het was een dag van kennis maken met o.a. De burgemeester van Adjumani. Leuke en interessante mensen met veel inzet die met meer kennis prima een installatie kunnen onderhouden en optimaliseren. Voor het bijbrengen van de nodige kennis krijgen ze deze week cursus en proberen wij daar ook nog wat aan toe te voegen. Het gebrek aan geld en beschikbaarheid van utility's maakt alles net wat moeilijker maar er zit progressie in. Met hun instelling en wat hulp van buitenaf moet dit zeker goed komen.
 
Dit vind je voor 75% in Uganda 
Dag 10
Oorzaak van de lekkage is “boven water” aangezien ik zonder het gebruik van de boiler geen lekkage heb, No Problem!
Het weer is zoals gewoonlijk zeer goed en warmer dan in Lira. De hitte dwingt je om rustig te bewegen i.p.v. Het snelle handelen en wandelen wat wij gewend zijn. Tijdens het bekijken van de problemen in de installatie bespreek ik de mogelijke oplossingen in de hoop dat we deze samen binnen de financiële grenzen kunnen laten uitvoeren.
Dag 11
Het bestellen van omeletten gaat zoals de afgelopen 9 dagen compleet de mist in. We ontvangen de verkeerde bestellingen en steeds geven ze een excuus dat er ingrediënten op zijn. Geeft verder niet en omdat het eten verder prima is moeten we er iedere keer om lachen.
 
Ik en mijn collega Harold op de foto met Jacob. Hij kwam ons tegemoet en nodigde ons uit in zijn hutten. De kinderen zijn allemaal wees en hij vangt ze op en behandelt ze als familie...
 
Na een lange achtervolging kon ik hem tegen houden voor een foto :)

‘s Nachts stond er blijkbaar iemand op het binnenplein van het hotel te roepen voor security en dat hij olifanten zag lopen. Combineer dit met het feit dat hij volledig naakt was hetgeen voor de nodige humor zorgt :).
 
Soms gaat het bijna mis...
 
...en soms niet bijna...

Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/
Read full post >>

This is Africa

Ongeveer een jaar geleden gaf ik mij op voor VEI (Vitens Evides International) . Kort samengevat geeft VEI de lokale waterbedrijven (o.a. in Uganda) technische en operationele ondersteuning maar ook op vlak van management. Eind vorig jaar kreeg ik het voorstel om als technische en operationele ondersteuning naar het project in Uganda te gaan >>> I said yes! Hierbij kon ik ook mijn bijdrage leveren aan Water For Life die streven naar "schoon water voor iedereen". Bij deze wil ik je vragen om een like te geven op de facebook-pagina van Water For Life , alvast bedankt!
Zaterdag avond overnacht in het CitizenM-hotel bij Schiphol om dan zondag 10:00u richting Entebbe te vliegen met KLM. De vlucht was in orde, weinig turbulentie en voldoende eten/drinken. Met twee andere collega's overnacht in Kampala om dan de dag erna via een lange rit in Lira aan te komen.
 
Op weg naar Lira reden we voorbij de Nijl
Laat ik het simpel zeggen: This is Africa! Je leest er wel eens over en op tv zie je wel eens beelden maar dit moet je toch meemaken. De levensstandaard ligt hier zeer laag en alhoewel je het op voorhand weet blijft het toch bizar om te zien. Dit heeft er ook voor gezorgd dat de rit naar Lira die meer dan 6 uur duurde deels gecompenseerd werd door hetgeen je onderweg zag.
We hebben een vaste auto met chauffeur wat zeer welkom is. De terreinwagen voorzien van Overheids-kenteken en getinte ruiten (blijkbaar voor de veiligheid) is even wennen maar dankzij onze prima chauffeur zit het qua veiligheid wel goed. De rijstijl in Uganda is van een bijzonder niveau. Je rijdt met 110km/u langs fietsende en lopende kinderen waarbij je regelmatig moet uitwijken voor putten in het wegdek en overstekende koeien. Ze gebruiken de claxon en het groot-licht vaker dan de remmen en toch gaat alles vlot en (tot nu toe) zonder problemen. Zo kan het dus ook ;)
Bij het eerste hotel in Kampala was het muggennet over het bed en de salamander mijn introductie in Africa. Toen we 's avonds rond 22u naar het hotel reden waren alle winkels open, knalde de muziek uit de boxen en waren de bouwvallige winkels versierd met alle kleuren led-verlichting die je kan bedenken.
 
Hoe het nu op veel plaatsen is: een lange afstand lopen om dan via de pomp de cans te vullen. (Voor het nemen van de foto's heb ik steeds toestemming gevraagd)
Dag 2
De rit naar Lira was zoals gezegd een lange trip met een paar tussenstops. Onderweg kom je vrachtwagens tegen die meer rook produceren dan snelheid. Links en rechts staan er uitgebrande vrachtwagens aan de kant. >>>Weetje : een bepaald type mieren genaamd "Army Ants" doen je niks maar als je hun konvooi onderbreekt dan vallen je ze aan. Tijdens een tussenstop bij een restaurant langs de weg ontstond er plots een windhoos op ongeveer 50m van onze tafel. Deze ging netjes langs het restaurant verder maar helaas had ik mijn fototoestel niet in de buurt. Een tijdje daarna reden we langs de Nijl waarbij de brug bewaakt werd door militairen waarvan we (m.b.v. een fooi) de rivier mochten fotograferen maar niet de brug aangezien deze voor het leger belangrijk was.
Verder kom je bussen tegen met de gekste vormen en kleuren en benamingen zoals "Cool Bus" en "Lucky Bus". Na de lange maar mooie rit kwamen we aan in Lira waar een bewaker 1m vandaan mijn kamer zit. Of dit nu voor ons te beschermen was of voor het hotel tegen mij te beschermen weet ik niet ;). 's Avonds in Lira pizza gaan eten met live-music van een dj die de functie van cross-faden nog moet ontdekken.
De volgende morgen wordt ik wakker met het muggennet in mijn armen en mijn benen buiten het net met als gevolg zowat 15 beten op mijn voeten.
Dag 3
Ik ga hier geen details van onze besprekingen en werkzaamheden vermelden maar wat opviel is dat de mensen zacht praten. Dit blijkt een vorm van respect te zijn voor elkaar waar ik al redelijk aan gewend ben.
De mensen hier zijn zeer vriendelijk en waarderen onze hulp wat op zich al een reden is om dit werk te doen!
De taxi is ondertussen aan spiegel en band hersteld wat een mooi beeld geeft van de situatie op de wegen en de staat ervan.
 
Op veel plaatsen worden nu kleine huizen gemetseld maar bovenstaand tafereel is jammer genoeg meer standaard dan uitzondering.
Dag 4
6:45u: tijd voor een stukje hardlopen. Al bij het passeren van de bewaking van het hotel wordt ik al indirect uitgelachen (wat ik al verwacht had) en tijdens mijn rondjes was het duidelijk dat ze dit niet gewend waren. Ik had er geen last van maar ik liep wel de helft van hetgeen ik normaal loop vanwege de warmte (de hoogte van 1000m zal ook niet bepaald helpen).
Mijn voeten waren voorzien van nog enkele nieuwe muggenbeten al was het muggennet nog wel intact.
Sim-kaart van dongel geactiveerd waardoor we weer een goede verbinding hebben met dokter Google. Er is wifi in het hotel aanwezig maar de kwaliteit en snelheid ervan loopt niet over.
's avonds verloopt het monteren van het muggennet al stukken beter.
Het wegvallen van de spanning is hier normaal waardoor wifi en ventilator soms een eigen leven gaan leiden. Niks mis mee want "This Is Africa" :).
Dag 5
Voor de activatie van de sim-kaart in de usb-dongel moest er nog een pasfoto genomen worden. Dit was snel gebeurt aangezien de medewerkster met haar smartphone snel een foto nam met als achtergrond een (ongeveer) witte muur waar het bezetsel van loskwam.
Toen ik hier buitenkwam stond er iemand een draadje in een kroonsteentje te proppen aan de kant waar de schroef zit. Het was dus ook niet zo gek dat er hierbij wat vonken vrijkwamen en ik acht de kans groot dat op dit moment het draadje geen contact meer maakt. Uiteindelijk de brommer-taxi op (incl mijn handbagage) richting het hotel. Tijdens mijn uurtjes op kantoor begon er iemand "Don't worry , be happy" te fluiten wat wel een heel mooie samenvatting van de sfeer hier is.
 

Nu even tijd voor het weekend! Vanwege de vele besprekingen heb ik nog niet heel veel foto's kunnen maken (wel voor het werk) maar volgende week ga ik meer het veld in en dus hoop ik ook meer foto's te nemen.
Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/
Read full post >>

Uganda october part III 2015

Zaterdag 31-10-2015
 
De overnachting in Mbarara was dik in orde. Het Lakeview Hotel is een groot verschil met hetgeen we in het noorden hebben maar dat zijn we gewend. 's ochtends relaxed opstaan en op het terras ontbijtje doen met de zon als kachel.

 

 
Tijdens onze rit richting het Queen Elizabeth Park wijken we nog even van onze route af om de Hot Springs te bezoeken. Er komt water tussen de rotsen van 80 graden waarna het in een klein bassin komt waar de buurt in kan dobberen.
 
poolparty ;)
Gezien de geur en oliesporen in het water hebben we hier toch maar vanaf gezien en zijn daarna langs de woonst van onze chauffeur reden waarbij hij kort zijn familie voorstelde. Zijn vrouw is onlangs overleden tijdens de geboorte van zijn tweeling die daarbij ook overleed. Ze liggen begraven in zijn tuin en tijdens onze verdere trip koopt hij onderweg nog een zak beton om een zerk te maken...pfffff. Zwaar verhaal...
 
bron van het warme water
Na een rit van 5uur komen we dan aan bij The Bush Lodge Queen Elizabeth. Koffers worden netjes aangenomen, service is top en de lodge is in safari-stijl gebouwd. Na een snelle maaltijd varen we nog 2 uur over het Kasinga-kanaal waarbij we ruim100 nijlpaarden konden bezichtigen. Eén groepje ervan liet merken dat ons bezoek niet gewenst was maar de boot was groot genoeg en ze kwamen gelukkig niet te dicht bij :).
Af en toe zagen we enkele buffels in het water staan waarbij de gids aangaf dat dit de losers waren. Dit komt omdat ze op het land de gevechten verliezen en daarom uren in het water doorbrengen om de rest te mijden.
 
De middelste geeft aan dat we niet gewenst zijn
 
De avond sluiten we af met lekker eten en natuurlijk aangevuld met Nile Special! Als we richting onze hut gaan moeten we verplicht onder begeleiding aangezien er soms nijlpaarden op het park komen en die kom je liever niet tegen.
Zondag 1-11-2015
Om 6u de wekker en om 7u vertrekken voor de rondrit door het Queen Elizabeth park. Al snel zien we enkele leeuwen waarvan er één op zoek is naar eten. Verder komen we buffels, olifanten, herten en wilde zwijnen tegen. Samen met de andere park-bezoeken in Uganda hebben we nu "The Big Five"gezien dus die kunnen we ook wegstrepen.
 
onze hut
 
Zo kan het ook
 
aap zoekt park ;)
Het park is mooi en qua landschap is The Murchison Falls mooier maar daar heb je minder leeuwen. De gids geeft waar nodig uitleg en legt steeds opvallend de nadruk op de geslachtsorganen , paring enz. De herten doen het zo'n 20 keer per dag wat hij "service" noemt en de leeuwen hebben een orgasme van ongeveer 20 seconden...zeg niet dat mijn blog niet leerrijk is hé :).
 

 
deze was opvallend rustig
 

 
niet twijfelen, gewoon voorrang geven
Hierna een rit van 7u naar de hoofdstad Kampala waar we in Red Chilli overnachten ( check website ).
Maandag 2-11-2015
De komende dagen is kantoorwerk met nog 1 bezoek aan de waterzuivering van Kampala die je grotendeels kan vergelijken met Europese zuiveringen.
 
uitzicht vanaf het hotel
Maandag en dinsdag werk ik mee aan een workshop over onderhoud en de opzet ervan waarbij we de Europese normen zo goed mogelijk omzetten naar Ugandese normen. Mijn presentatie van 30min is geslaagd en er wordt achteraf ook gevraagd naar mijn onderhoudsbestanden dus ik kan tevreden zijn.
 
windenergie

Dinsdag 3-11-2015
Om 7u gaan hardlopen en bij terugkeer in het hotel springen we bezweet het water in om nog wat te dobberen. Laat de chloor het werk maar doen.
 
deel 2 van workshop
Vandaag deel 2 v/d workshop dus de beweging komt goed uit.
Woensdag 4-11-2015
Jep, hardlopen en daarna afkoelen in het zwembad. Deze keer grotendeels in de regen en met flitsend onweer op de achtergrond. Sterk begin van de dag.
Bij vertrek richting de waterzuivering sprak ik nog 2 Belgische studentes die hier in Uganda enkele weken helpen in het ziekenhuis hetgeen deel is van hun studie in België. Het verschil met de Belgische ziekenhuizen is groot en dat verwacht je eigenlijk wel. Laten we maar heelhuids terugkeren :)
 

Ik wou graag nog eens naar de waterzuivering van Kampala om de procedures en werkinstructies daar te bekijken en daarmee proberen de operators in het noorden te helpen. De structuur, techniek en skills van de operators ligt hier op een veel hoger niveau dan in het noorden. Het grenst trouwens zeker niet aan het niveau van die geweldige operators in Nederland :p...
Veel bruikbare informatie en een kijkje in de keuken van een professionele drinkwaterzuivering in Kampala...mooi!
 
toch weer die zwaartekracht
De voorbereidingen voor de komende verkiezingen zijn bezig en dat geeft wat spanningen in de binnenstad dus daar blijven we maar gewoon uit de buurt.
Donderdag 5-11-2015
Koffers pakken, afscheid nemen op kantoor en op naar Entebbe waarbij we onderweg nog een bezoek brengen aan de familie van onze chauffeur. De chauffeur is echt geweldig en we zaten steeds met een gerust hart in de auto wat wel lekker is gezien de veel uren die we onderweg zijn in deze "jungle".
 
Zoontje van chauffeur met de kleurrijke kleding uit NL
Bij aankomst zie ik zijn zoontje lopen in de kleertjes die ik 3 weken geleden voor hen had meegenomen aangezien mijn zoontje 1,5 jaar ouder is en die kleding makkelijk kon missen. Het bezoek duurde maar 30min maar we slaagde er wel in om het ventje "high five" te leren :).
Laatste bestemming was een hotel in Entebbe waarbij mijn collega Harold 's avonds met KLM naar Amsterdam vliegt. Het hotel is fantastisch ( check link ) en alhoewel ik liefst vanavond nog naar huis vlieg is het geen straf om hier nog 1 dag te blijven.
 
riem d'r af
's avonds zitten we aan het strand met een kampvuur en Bob Marley als achtergrond muziek. We kijken terug op 3 geslaagde weken en hopelijk volgen er in de toekomst nog dergelijke mogelijkheden!
Vrijdag 6-11-2015
's ochtends nog wat papierwerk in orde brengen en natuurlijk het laatste deel van dit blog aanvullen.
Ik ga er nog even van genieten en mijn zinnen maar op de terugkeer naar ons kikkerlandje zetten.
Na 9 weken in Uganda heb ik veel meegemaakt en ook veel mensen leren kennen. Het land boert de goede kant op en laat ons hopen dat dit na de komende verkiezingen nog steeds het geval is.  Missen zal ik Uganda zeker doen maar zoals onze chauffeur zegt...NEVER SAY NEVER!
Op zoek naar fotograaf? => www.infocus.nu
Read full post >>

Uganda october 2015 part II

zondag 25-10-2015
vorige zondag was er één zoals een zondag hoort te zijn en dat is deze ook. Na het ontbijt een wandeltocht door Lira waarbij we het nieuwe "winkelcentrum" ook eens kunnen bezoeken. Voorheen stonden er houten en blikken kraampjes in het zand wat nu allemaal is verhuisd naar een groot gebouw met uiteraard een dak. De vis-afdeling voorziet meteen de geur voor zowat het hele gebouw en het is ook hier weer een enorme verbetering.

 
Het winkelcentrum, de aanleg van meer asfaltwegen en soms zelfs een voetpad: het gaat de goede kant op.
 
Kids playing, toen ik achteraf hun wat fooi gaf voor het "poseren" rende ze meteen weg...waarschijnlijk snoep gaan kopen ;)
Op de terugweg komen overal de truitjes van Manchester United weer boven want de wedstrijd gaat zo beginnen op TV. De Première League is hier ongekend populair wat bij de Eredivisie niet snel zal gebeuren....
 
Massa's vleermuizen in de bomen
Op de terugweg naar het hotel was de president nog op een groot plein ter voorbereiding van de verkiezing die in 2016 worden gehouden. Voor de veiligheid was de politie en het leger ter plaatse en later zagen we de president per helikopter Lira verlaten. Het is bijzonder om te zien maar het zijn ook deze gelegenheden waar wel eens problemen ontstaan.
Maandag 26-10-2015
Met wat gebrek aan nachtrust starten we een dagje kantoor. Ik lag er op tijd in maar honden, auto's, hanen en schoonmaaksters werkten hier niet aan mee. Op kantoor digitaliseer ik mijn aantekeningen van vorige week en maken we alvast de plannen voor komende week.
 
mijn collega Harold en onze halve liters passion juice (geen bier!)

 
jazeker, goed bezig (de chips van de avond ervoor was ook lekker)
Tussen de middag strekken we de benen en eten bij Sankofa waar we vaker eten. Lekker man: eten op balkon in het zonnetje, mooi uitzicht...continu auto's en brommers die voorbij rijden,...;). Nee serieus, dit moment zou ik graag implementeren in mijn dagelijkse werkzaamheden.
Dinsdag 27-10-2015
Another day at the office.
 

Ik heb ondertussen de verloren nachtrust al grotendeels ingehaald dus alife and kickin!
's avonds lekker spaghetti eten bij Lillian Towers en morgen terug de praktijk in.
Woensdag 28-10-2015
Vandaag een dagje praktijk in Dokolo waar we morgen opnieuw een bezoek brengen aangezien de operator niet aanwezig was. Dit is niet echt een heel groot probleem aangezien we dan al wat opties kunnen bekijken voor het plaatsen van zonnepanelen.
 
Die zwaartekracht he
Voor het avondeten werden we om 18u opgehaald terwijl de afspraak 17u was. Na het doorgeven van de bestelling moesten we dan nog een kleine 90min. wachten...Zoals we reeds wisten: wij hebben de klok en zij hebben de tijd.
Donderdag 29-10-2015
Een rondje hardlopen voor het ontbijt samen met mijn collega doet goed. Dankzij het regenseizoen is de temperatuur acceptabel wat het vochtverlies aanzienlijk beperkt. Hierna volgt een dag vol goede bedoelingen maar ondanks dat we niet al onze plannen kunnen uitvoeren toch een geslaagde dag. Zoals gezegd: ik pas me aan en maak me hierover dus (bijna) niet meer druk ...Je kan er maar beter eens om lachen en vrolijk verder gaan.
Vrijdag 30-10-2015
In de ochtend nog wat papierwerk erdoor draaien en daarna via Kampala naar Mbarara. We overnachten hier om dan zaterdag naar het Queen Elizabeth Park te rijden. Dit betekent 8u rijden en dus zitvlees kweken.
 

 
Dat is 'm
Onderweg stoppen we nog bij het punt waar de evenaar de weg over steekt en jawel er zijn meer Chinezen die er foto's nemen :). Het hotel is dik in orde en komt dichterbij de Nederlandse normen. Steak met pepersaus klinkt heel gewoon maar voor ons nu een special!
 
Bezoek in de tuin van het hotel
's avonds nog een reeks hemellichten waarbij mijn collega aangeeft dat wereldwijd Kampala jaarlijks de meeste hemel-flitsen telt (weetje).
 
Ze zitten nog niet allemaal vast zie je wel
Morgen gaan we naar Queen Elizabeth park maar dat leg ik in het 3e en laatste deel uit. Have a nice weekend!!!
Op zoek naar fotograaf? => www.infocus.nu
Read full post >>

Uganda october 2015 part I

Koffers afstoffen was niet nodig maar inpakken wel :). Mijn 3e reis naar Uganda kan beginnen en start altijd met het moeilijkste deel: afscheid nemen van het thuisfront. Het is niet leuk en dat zal het hopelijk ook nooit worden.
De vlucht was prima en de filmkeuze viel deze keer op TED 2. Voor iedereen die van flauwe humor houd: kijken! Bij aankomst de auto in richting het hotel in Kampala en daarbij een goed weerzien met onze chauffeur.

 
Zondag heb ik ook echt gebruikt als een zondag. 's morgens wat slaap inhalen aangezien de nachtrust werd ingekort door een feestje verderop met vooral lage tonen :). Daarna het shoppingcenter in voor wat voorraad in te slaan en alle elektronica voorzien van verbinding met het internet. Ik krijg regelmatig trouwens de vraag waar ik woon en daarop kun je beter "Van Persie" op antwoorden dan "The Netherlands". Over de voorrondes van het EK ben ik bewust niet begonnen om het gesprek toch enigszins positief te houden.

De dag afsluiten doe ik met Indisch eten en daarna het verwelkomen van mijn collega hetgeen we verzegelen met een Nile Special.

Maandag 19-10-2015

De lange rit van Kampala naar Lira duurt vanwege technische problemen een uur langer en dus 7u. Het is een lange zit maar het is zeker geen straf met dank aan de mooie natuur.
 
Die linkse wil ik graag in actie zien
Onderweg bespreken we zover mogelijk de komende werkzaamheden waarbij ik de haast en spoed van Europa probeer te blokkeren. Het valt niet altijd mee maar het lukt me steeds vaker :). Heb er weer zin en ik zal niet haasten...beloofd ;). (check mijn Blog 2014 voor de verdere uitleg).
 

Bij aankomst blijkt dat onze reservering weinig nut had, want het hotel zat vol dus terug de auto in naar hotel Margerita. Hier heb ik tijdens mijn eerste verblijf ook geslapen en dat beviel goed.

Dinsdag 20-10-2015

De harde matras ligt eigenlijk nog best lekker, op naar het ontbijt: bananas! Het fruit dat je hier krijgt is geweldig en ook veilig om te eten gezien de schil die er rond zit.
 

Na kort overleg ga ik naar Nakata waar de installatie gevoed wordt door zonnepanelen. Er zijn 4 lekkages in het leidingwerk waarbij we de reparatie ervan bekijken met tips en uitleg om deze te voorkomen. Een bijennest duwde ons uiteindelijk terug naar de ingang: nabespreking en terug naar Lira.

Woensdag 21-10-2015

De nachtrust werd ingekort omdat ze rond half 6 besloten om op metalen platen te slaan zodat ze de buurt konden wekken. Dit is ze zeker ook gelukt wat dan weer een normale wekker overbodig maakt.
 
een pellingfout
Uitchecken en na een uur rijden komen we aan in Kamdini waar we namens VEI gereedschap geven aan de lokale operators. De dankbaarheid is groot en het werk wat we vorige keer hier hebben gedaan is zelfs geoptimaliseerd => hier doe je het voor.

Terug de auto in en na 1,5u arriveren we in Pakwach. De installatie onttrekt hier water uit de Nijl en zuivert het met zandfilters. Na wat technisch advies, geven van gereedschapskist geven we aan hoe ze meer m3's per dag kunnen produceren zodra ze aangesloten zijn op het stroomnet. Momenteel moeten ze het doen met een generator wat hun veel geld kost en indirect ook water.

 
huis gebouwd op containers
Binnenkort word hier de installatie aangesloten op het stroomnet wat in vele dorpen nu gebeurt of onlangs al is uitgevoerd. Het is mooi om de progressie hier te zien en daarna mee te helpen.

Na nog eens 2u rijden komen we aan in Arua voor overnachting.

Donderdag 22-10-2015

De beeldbuis op de slaapkamer werkte niet mee voor een avondje champignons league dus straks maar de samenvatting lezen. De menselijke wekker uit Lira heeft hier geen volgelingen dus mijn nachtrust is perfect.
 
Aangezien Uganda 8 keer groter is dan Nederland moeten we veel kilometers afleggen en tijdens deze 3 weken zitten we ruim 50u in de auto wat nodig is om in alle dorpjes te komen.

 
Na wat moeite kreeg ik ze enigszins in pose :)
In Dokolo werd al snel duidelijk dat het niveau van de operators best hoog ligt. Zoals gewoonlijk ga ik hier geen details vermelden over het werk maar het voelt goed om dit te zien. Het is wat mij betreft een voorbeeld voor de andere dorpen waarbij we de foto's kunnen gebruiken als motivatie voor sommige andere dorpen.
 
marktje in Koboko op zoek naar spullen voor indeling magazijn
Op de terugweg naar Arua speelt in de auto een cd met kerstmuziek. Voor je het weet zing je "White Christmas" mee: 1e rij cabaret. Ik zing dit zelf ook geregeld in de zomer dus voor mijn vrouw zal dit een herkenbaar scenario zijn :).
 
lekker gek doen voor een goede foto ;)
Vrijdag 23-10-2015

2,5u Rijden naar Moyo waar ze water uit de berg halen wat dan onder natuurlijk verval in de reservoirs terecht komt. De wandeltocht naar de bronnen zal niemand van ons snel vergeten. Op de heenweg is het goed toeven en wandelen we door gras van 2m hoog. Met de zon erop is het lekker zweten en vooral het laatste stuk is klimwerk. Bij het oversteken van een klein riviertje is een operator scherp en houd ons tegen omdat er een slang op ons pad ligt. Met een stok weet hij deze weg te werken dus "no problem".
 
De lagere school van Moyo bestond 50 jaar

De operator moest onderweg nog een giftige slang wegwerken en vanaf dan mocht hij ook verder voorop lopen :)

 
Uitzicht vanaf de heuvel

 
Inspectie van een waterdoorvoer

 
Bergop met volop zon
 Na het bekijken van de bronnen maakt de zon plaats voor een zware tropische bui. De hele terugweg naar de auto worden we netjes gespoeld en komt het water al uit onze laarzen. Iedereen lacht erom en met deze temperatuur is dat ook terecht. De elektronica heeft het gelukkig ook overleefd dus nu 2,5u drogen op de terugweg naar Arua.
 
Zeiknat!
 Zaterdag 24-10-2015
 
Vandaag een rit van 5u terug naar Lira waar we komende week waarschijnlijk ook blijven.
 
Als je onderweg met de auto stopt dan ben je binnen no-time omsingeld met verkopers. Deze vrouw bleef aandringen maar kon wel lachen toen ik de selfie startte.


 
Op zoek naar fotograaf? => www.infocus.nu
Read full post >>

Uganda October 2014 part III

Maandag 3/11
Maandag is de dag dat veel mensen nog reizen van de hoofdstad naar Lira. Rustig op kantoor dus en tijd voor wat papierwerk. Vanmorgen gaan lopen met kleding die nog deels nat is. De kleding lag namelijk nog te weken in de "wasserij". Omdat de vrouw van de wasserij nauwelijks Engels kan, heb ik alles maar met handen en voeten uitgelegd hetgeen een ideale opwarming was trouwens. Het lopen hier op  1000m hoogte i.c.m. de warmte maakt het wat zwaarder maar daarom kort ik de afstand wat in. Zo ben ik dan ook weer :)
 

Dinsdag 4/11
Vandaag presentatie van donderdag voorbereid en de honger naar het veldwerk neemt weer toe. Morgen verlaten we het kantoor weer dus het komt wel goed schatje...Na het werk snel langs de winkel om een bal te kopen die de Indiër meer dan hard genoeg op pompt. Bij aankomst op het voetbalveld blijkt het veld bezet door de "echte" voetballers die aan het trainen zijn. Op een apart veldje worden we al snel vergezeld door een een aantal jonge Ugandezen waarmee we gemend een wedstrijdje spelen. 
 

Hierbij moet je wel even de normale grasmat vergeten en beeld je meer een maanoppervlak voor waarbij één van de locals tot halverwege zijn scheenbeen in een put wegzakt. Ondertussen worden we gekoeld door een regenbui die dan ook het veld nog eens om tovert tot een schaatsbaan. De wedstrijd verloopt fanatiek maar doordrenkt met Fairplay :). Uiteindelijk verlaten we het veld met een groepsfoto en ben ik met 3-1 verloren. Hopelijk krijg ik mijn kans op revanche.

Woensdag 5/11
Het vertrek naar Oyam wordt met twee uur uitgesteld en even verdwijnt het geduld en komt de Nederlandse mentaliteit bovendrijven. Deze maakt gelukkig snel opnieuw plaats voor het Ugandese geduld en ik draai de laptop nog even aan en wacht geduldig tot we kunnen vertrekken. Bij mijn geboorte heb heb ik te weinig geduld meegekregen maar probeer het wel te kweken ;).

 
Bij het middageten wil ik rijst en bonen bestellen aangezien de kip vorige keer een aanslag pleegde op mijn spijsvertering en alles wat eraan vast zit. Kort na de bestelling komen ze met het bericht dat de bonen op zijn. Het wordt uiteindelijk rijst met ketchup en daarna wat koekjes... Wat gaat die pizza vanavond in Lira smaken! Aangezien de spanning al sinds lange tijd is uitgevallen, is de cola niet koud dus dan maar aan het airco kanaal leggen in de auto :). Bij het openen van de koekjes zit ik dat ze al 6 maand over datum zijn. Jep, Afrika.

Vrijdag 7/11
Soms vergeet je wel eens hoe bizar groot het verschil is met ons luxe leven. Het is goed om hier te zijn maar het is ook mooi om op het vliegtuig te stappen van KLM richting Amsterdam. Na het afscheid nemen op kantoor komen we na 5uur rijden aan in Kampala waarbij de rit voor mij stopt in Entebbe. Met zicht op het vliegveld vat ik de afgelopen 3 weken nog even samen waarbij ik al voorzichtig de volgende trip in maart 2015 in agenda zet.
 
een actie-foto om af te sluiten :)
Dat is voor later, nu hup naar Holland hup :). Thanks for reading en kom gerust langs om het foto- en filmmateriaal te bekijken.
Op zoek naar fotograaf? => www.infocus.nu
Read full post >>