Sjorkjeis @ planet earth

0
Mijn blog gaat over m'n hobby fotografie maar ook over de dingen des levens: vakanties, uitstapjes, enz

RECENT POSTS:

This is Africa - Part IV
March 27th, 2014 09:43
Dag 16

Vandaag rijden we naar Kamdini (1 uur rijden). Onderweg komen we een vrachtwagen tegen die met moeite op eigen weghelft kon blijven. Het is bekend dat chauffeurs hier lange dagen maken en soms meerdere nachten niet slapen met behulp van een soort drugs. Veilig is het zeker niet maar op die manier kunnen ze wat extra geld verdienen. Kort daarna zien we dat een vrachtwagen een motor heeft overreden. Bizar genoeg waren er al mensen de motor in onderdelen aan het ontleden wat hun natuurlijk weer geld opbracht.
Deze is één van de betere en grotere
De voorgevel van de winkeltjes langs de "hoofdwegen" zijn soms voorzien van reclame en worden daarvoor compleet geverfd en bezet. Wij zouden er veel geld voor vragen maar hier zijn ze blij dat hun huisje wordt opgeknapt.
geen paardenmolen maar een geitenmolen
Na een dagje praktijk in Kamdini terug naar Lira en omdat onze vaste chauffeur bezet was reden we met een lokaal taxi-busje terug. Uiteindelijk wist de chauffeur er 9 passagiers in te proppen wat drie teveel was. Het viel me nog mee dat hij geen mensen ging stapelen ;). Comfortabel was het niet maar je maakt zo wel mee hoe de lokale bevolking hier dagelijks reist. De achterkant was voorzien van de tekst: Jesus is no. 1 dus dan zal het wel goed komen zeker... Onderweg schraapt de onderkant van het busje meerdere keren tegen het asfalt en ook het eindpunt van de vering wordt veelvuldig getest. Uiteindelijk kwamen we die vrachtwagen met daaronder de motor tegen waarbij het frame van de motor zowat het enige was wat er nog onder lag. Mooi om te zien dat ze het wel netjes opruimen ;).
In Kamdini hebben de bussen een tussenstop waar deze mensen eten en drinken proberen te verkopen. Ze proberen soms de bussen al lopend te volgen
Wat ze niet opruimen is afval zoal plastic. Dit gooien ze gewoon op de grond en dat is jammer, zeker gezien de mooie natuur hier. 's Avonds op tijd schaapjes tellen om wat slaap in te halen.

Dag 17

's Morgens vertelt mijn collega een weetje: wij hebben het horloge en zij (Oegandezen) hebben de tijd. Klopt als een bus maar ondertussen ben ik het al gewend. Vandaag nog dagje praktijk in Kamdini wat al snel uitdraaide op een bijzonder nuttige dag. Hun magazijn waar het gereedschap en de onderdelen onoverzichtelijk op de grond lagen hebben we samen met hun omgetoverd tot een opgeruimd magazijn. De lokale houtbewerker ingeschakeld voor het maken van een schap en wat haakjes aan de muur terwijl ik met een operator langs de kraampjes ging voor het aanschaffen van plastic dozen voor de onderdelen in te ordenen. Dit is voor ons heel normaal maar voor de mensen hier is het een hele vooruitgang. Topdag!
Voor: alles op de grond
Na: schap aan de muur en alles geordend in bakjes. Het is nog geen 100% maar gaat de goede kant op.
Overal niet meer op de grond en gereedschap overzichtelijk aan de muur
De lunch was dan wel weer de slechtste van de afgelopen weken. Kip net goed doorbakken en Casava die me bijna mijn vork koste :). Na een paar happen zijn we dan ook maar wat koekjes gaan halen en 's avonds hebben we de schade dan maar hersteld met lekkere pizza. Het heeft me geen overuren op het toilet bezorgd dus eind goed al goed.

Dag 18

's Morgens hadden we een presentatie waarbij ik een samenvatting gaf van m'n werkzaamheden en adviezen waarna mijn collega een halve dag cursus gaf over "long term Asset Management". Hierna brachten we een bezoekje aan de lokale air strip om onze trip terug naar Kampala met een klein vliegtuigje te volbrengen. Bij aankomst zien we een klein betonnen gebouw staan wat verlaten is en enkel voorzien van een compacte communicatie-installatie die wat vage geluiden produceert. Een vrouw die vlakbij woont wijst ons een telefoonnummer aan dat op een gescheurd papiertje aan de muur is geplakt. De enige betaalbare vlucht is pas op vrijdag waardoor we toch maar besluiten om met de auto te rijden. Als deze vlucht niet zou doorgaan (wat hier wel meer gebeurt met sommige afspraken) dan zouden we onze KLM-vlucht niet halen :).
In de avond zijn we uitgenodigd voor een bbq waar het nodige wordt gelachen met slechts één afspraak: niet over het werk praten. Mooie afsluiting van ons verblijf in Lira
Straatbeeld in Kamdini
Dag 19

Koffers in de auto waarna we 6 uur later in Kampala aankomen. Dit is op alle vlakken al een tussenstap naar Nederland: eten, 4G internet, drukte, verkeersborden...Om al wat van onze rijstverslaving af te kicken gaan we naar The Lawns. Mooie tent, vriendelijk personeel en krokodil op m'n bord. Het ontbreken van insecten en de begeleiding door het personeel naar de taxi maken dit etentje volledig af. Deze moet ik onthouden voor het geval ik terug naar Uganda ga.

Dag 20

Een poging gedaan om uit te slapen wat mislukt is maar hierdoor kan ik hopelijk wat in het vliegtuig slapen. Na het ontbijt nog een bezoek gebracht aan een cursus voor operators (gericht op de loodgieters) en daarna in Entebbe nog even genieten van Afrika. Ter info: de vlucht naar Amsterdam vertrekt om 23:30u.

Mijn werkbezoek aan Uganda is een hele mooie geweest en heeft me meer gebracht dan ik had verwacht. De plannen zijn er al om nog terug te komen (als ik tenminste een goede beoordeling krijg hé Paul ;)  ). Een heel bijzondere ervaring en nu terug naar huus om vrouw en kind lastig te vallen :)
Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/
This is Africa - Part III
March 23rd, 2014 02:56
Dag 12

Eureka, de bestelling van het ontbijt ging foutloos! De laatste dag v/d cursus voor de operators met de nodige praktijk erin. Zo wordt vandaag een lekkage aan een leiding herstelt wat bij ons met graafmachines nog redelijk te doen is. Hier staan 2 mensen echter bij zo'n 30 graden handmatig te graven. Dat deze mensen geen overgewicht hebben is vanzelfsprekend, respect! 's Avonds het vaste recept met rijst en nog even napraten in het Zawadi hotel.

Links onder de koppeling die ze gaan monteren
Dag 13

Na het afronden van de cursus kunnen we onze adviezen en mening geven waarna de gemeente secretaris nog een speech geeft. De speech is bijzonder waarin hij ons bedankt voor het werk wat we doen. De wijze waarop hij de speech geeft heeft veel weg van een coach die tijdens "El Classico" zijn spelers oppept. Hij straalt, is kritisch en houdt van zijn dorp Adjumani. Dat de speech 30 min duurt maakt dan ook verder niet uit.
Het uitzicht vanuit m'n hut
Hierna kan de riem eraf en rijden we naar Arra Fishing Lodge. Vanwege het drukke werkschema zit een bezoek aan park met wilde dieren er niet in maar een bezoek aan de website van de lodge geeft hoop. Eenmaal aangekomen mogen we ervaren hoe adembenemend mooi het hier is. Er liggen stenen ter grootte van een vrachtwagen, zeer mooie begroeiing, een meer met erachter wat bergen en het verblijf zelf lijkt ook wel door de natuur gemaakt. De gebouwen zijn door een Oostenrijker (2011 overleden helaas) gemaakt en stralen 100% natuur uit. Op de kamer is het ook 100% natuur met dank aan de spinnen, salamanders en nog wat vliegende insecten. Lang leve het muggennet :)...
m'n slaapkamer :)
Na het uitladen van de bagage gooien we ons neer in de schaduw want het is hier ruim 40 graden. We zitten er dan even bij als een stelletje paspoppen met blik op oneindig. Ik wist niet dat ik zoveel water kon drinken (ruim 5 liter) op een dag maar "water is leven" en dus gooien we nog maar wat H2O naar binnen. Na een korte pauze in de schaduw ben ik al snel onderweg door de tuin met mijn fototoestel. Ik heb ondertussen behoorlijk wat beauty's van foto's kunnen nemen die ik thuis nog optimaliseer en online gooi.
Het bootje en de "weg" richting het meer
Het mooiste van de dag is de boottocht over het "Albert Lake". De natuur die je hier ziet lijkt wel een uitzending van National Geographic Channel. De foto's en filmpjes volgen nog van o.a. de nijlpaarden die op zo'n 40 m van ons bootje in het water lagen. Toen ze volledig onder water verdwenen keek ik toch even naar de bestuurder van de boot...Hij lachte en zei dat ze niet naar ons kwamen :). Uiteindelijk een uur genoten van dit prachtig stukje natuur met nog een pilsje in de hand. Het avondeten deed onze rijstverslaving vergeten: spaghetti. Hierna riep m'n bedje als ook de dieren die moeder natuur naar mijn kamer had gestuurd:  100% nature!
Look it's me, King Julian ;)
dag 14

's nachts zweet ik met gemak die 5 liter water uit en 's morgens word ik wakker met het geluid van de koeien die al grazend voorbij mijn hut liepen. Relaxed wakker worden en het lijkt wel Nederland. Het zijn de dikke insecten die tegen het vliegengaas botsen, de salamanders op m'n kamer en de mooie geluiden van de exotische vogels die duidelijk maken dat ik nog in Uganda ben. Vanuit m'n hut kijk ik op het meer met de opkomende zon, onbetaalbaar...
Vissers die lange dagen maken
Na het ontbijt een rit van ruim 6 uur naar Lira waar we terug in ons vorige hotel zullen overnachten. Onderweg wat cd's draaien waarbij ook "Sinterklaas" van Henk Westbroek door uit de speakers komt. Deze muziek in Uganda...hier houdt de logica op :).
Aan de rechtse kant zaten er ook nog een aantal apen verstopt achter de stenen
dag 15

Zondag en rustdag met nog een rondje door Lira. Tijdens de lunch gooit diezelfde moeder natuur haar water met bakken over het stof in Lira. Dit zijn we al gewend en duurt maximaal 30 min. dus "no problem". Hierna is het de zon die meteen de boel netjes laat verdampen. Verder niks bijzonders in de planning waardoor we ons kunnen opladen voor de volgende en tevens laatste week.

Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/
This is Africa - Part II
March 20th, 2014 04:47
Dag 6

Vrijdag 12u: weekend. De eerste week zit er alweer op. Afgelopen week heb ik geleerd dat plannen hier niet meevalt. Zoals een collega zei: “Je weet hoe de dag begint maar niet hoe deze eindigt. Ondanks dat hebben we toch een planning voor het weekend gemaakt ;). ‘s Avonds tijd voor custom pizza en de afgelopen week samengevat. Het was een week met veel overleg en theorie maar ik heb wel een zeer goede indruk gekregen van de situatie hier en heb ook al een aantal optimalisaties in gedachten.

Dag 7

‘s Morgens nog wat bestanden afwerken en dan de toerist spelen in het centrum van Lira. De lange broek en dichte schoenen maken plaats voor een korte versie en slippers = toerist modus is on! Ondanks het warme weer dragen de meeste mensen hier toch een lange broek. Zo kwamen we vandaag iemand tegen met een kerstmuts en enkelen met een winterjas...Ik probeer veel in het leven te begrijpen maar deze gevallen heb ik opgegeven :).
Met Peter, een operator uit Adjumani met een groot hart voor het water!
In het centrum van Lira zijn wij de enige blanken waardoor we een goede indruk krijgen hoe de mensen hier leven zonder invloed van toerisme. Dat mensen je dan continu aanstaren is niet zo gek maar andersom doen we het in principe ook. Terwijl we langs de kraampjes slenteren staat de zon op 100%. Op 3/4 van onze slenter-tocht komen we een groep zingende en dansende mensen tegen gevolgd door een auto die overladen is met boxen. Deze “optocht” eindigt uiteindelijk op een groot plein met een podium en vindt iedere zaterdag plaats vanwege het geloof. Als ik terug in m’n kikkerlandje ben dan maak ik nog een samenvattend filmpje waarin je dit feest kan bekijken. Drie tinten bruiner stappen we ‘s avonds een zaakje binnen om een potje te poolen maar net toen ik dreigde te verliezen viel het licht uit. Na 5 minuten wachten hebben we dit dan maar gestaakt...jammer ;).

Dag 8

Afrekenen in hotel en op naar Adjumani voor deel 2 van ons bezoek aan Uganda. Onderweg rijden we over de Aboke Juba Highway wat klinkt als een strakke asfaltweg maar een tuinpad in Nederland is dan het walhalla t.o.v. Deze verzameling gaten. Na een rit van 6,5u over bovengenoemd wegdek komen we aan in Adjumani. Wat je onderweg ziet is in eerste instantie armoede maar omdat veel mensen er gelukkig zijn ga je je afvragen of je dit dan ook armoede moet noemen, knap!
Security bij een bank, ze riep ons trouwens zelf om een foto te maken

Eddy Wally zou hier "makkelijk" tussen passen...marktkramers na een week werken op weg naar huis. Iemand trouwens nog een kippetje van de zijkant?
Bij aankomst bleek enkel de badkamerverlichting defect wat ze opgelost hebben door mij een LED looplamp te geven => eenvoud siert!

Dag 9

‘s morgens word ik wakker en hoor water lopen in de badkamer wat na controle uit het plafond blijkt te komen. De defecte verlichting is dus verklaarbaar :). Warm water produceert de boiler niet meer maar de hoeveelheid water is voldoende wat al veel waard is. Het was een dag van kennis maken met o.a. De burgemeester van Adjumani. Leuke en interessante mensen met veel inzet die met meer kennis prima een installatie kunnen onderhouden en optimaliseren. Voor het bijbrengen van de nodige kennis krijgen ze deze week cursus en proberen wij daar ook nog wat aan toe te voegen. Het gebrek aan geld en beschikbaarheid van utility's maakt alles net wat moeilijker maar er zit progressie in. Met hun instelling en wat hulp van buitenaf moet dit zeker goed komen.

Dit vind je voor 75% in Uganda 
Dag 10

Oorzaak van de lekkage is “boven water” aangezien ik zonder het gebruik van de boiler geen lekkage heb, No Problem!
Het weer is zoals gewoonlijk zeer goed en warmer dan in Lira. De hitte dwingt je om rustig te bewegen i.p.v. Het snelle handelen en wandelen wat wij gewend zijn. Tijdens het bekijken van de problemen in de installatie bespreek ik de mogelijke oplossingen in de hoop dat we deze samen binnen de financiële grenzen kunnen laten uitvoeren.

Dag 11

Het bestellen van omeletten gaat zoals de afgelopen 9 dagen compleet de mist in. We ontvangen de verkeerde bestellingen en steeds geven ze een excuus dat er ingrediënten op zijn. Geeft verder niet en omdat het eten verder prima is moeten we er iedere keer om lachen.
Ik en mijn collega Harold op de foto met Jacob. Hij kwam ons tegemoet en nodigde ons uit in zijn hutten. De kinderen zijn allemaal wees en hij vangt ze op en behandelt ze als familie...
Na een lange achtervolging kon ik hem tegen houden voor een foto :)

‘s Nachts stond er blijkbaar iemand op het binnenplein van het hotel te roepen voor security en dat hij olifanten zag lopen. Combineer dit met het feit dat hij volledig naakt was hetgeen voor de nodige humor zorgt :).
Soms gaat het bijna mis...
...en soms niet bijna...

Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/
This is Africa
March 14th, 2014 11:43
Ongeveer een jaar geleden gaf ik mij op voor VEI (Vitens Evides International). Kort samengevat geeft VEI de lokale waterbedrijven (o.a. in Uganda) technische en operationele ondersteuning maar ook op vlak van management. Eind vorig jaar kreeg ik het voorstel om als technische en operationele ondersteuning naar het project in Uganda te gaan >>> I said yes! Hierbij kon ik ook mijn bijdrage leveren aan Water For Life die streven naar "schoon water voor iedereen". Bij deze wil ik je vragen om een like te geven op de facebook-pagina van Water For Life, alvast bedankt!

Zaterdag avond overnacht in het CitizenM-hotel bij Schiphol om dan zondag 10:00u richting Entebbe te vliegen met KLM. De vlucht was in orde, weinig turbulentie en voldoende eten/drinken. Met twee andere collega's overnacht in Kampala om dan de dag erna via een lange rit in Lira aan te komen.
Op weg naar Lira reden we voorbij de Nijl
Laat ik het simpel zeggen: This is Africa! Je leest er wel eens over en op tv zie je wel eens beelden maar dit moet je toch meemaken. De levensstandaard ligt hier zeer laag en alhoewel je het op voorhand weet blijft het toch bizar om te zien. Dit heeft er ook voor gezorgd dat de rit naar Lira die meer dan 6 uur duurde deels gecompenseerd werd door hetgeen je onderweg zag.

We hebben een vaste auto met chauffeur wat zeer welkom is. De terreinwagen voorzien van Overheids-kenteken en getinte ruiten (blijkbaar voor de veiligheid) is even wennen maar dankzij onze prima chauffeur zit het qua veiligheid wel goed. De rijstijl in Uganda is van een bijzonder niveau. Je rijdt met 110km/u langs fietsende en lopende kinderen waarbij je regelmatig moet uitwijken voor putten in het wegdek en overstekende koeien. Ze gebruiken de claxon en het groot-licht vaker dan de remmen en toch gaat alles vlot en (tot nu toe) zonder problemen. Zo kan het dus ook ;)

Bij het eerste hotel in Kampala was het muggennet over het bed en de salamander mijn introductie in Africa. Toen we 's avonds rond 22u naar het hotel reden waren alle winkels open, knalde de muziek uit de boxen en waren de bouwvallige winkels versierd met alle kleuren led-verlichting die je kan bedenken.

Hoe het nu op veel plaatsen is: een lange afstand lopen om dan via de pomp de cans te vullen. (Voor het nemen van de foto's heb ik steeds toestemming gevraagd)
Dag 2

De rit naar Lira was zoals gezegd een lange trip met een paar tussenstops. Onderweg kom je vrachtwagens tegen die meer rook produceren dan snelheid. Links en rechts staan er uitgebrande vrachtwagens aan de kant. >>>Weetje : een bepaald type mieren genaamd "Army Ants" doen je niks maar als je hun konvooi onderbreekt dan vallen je ze aan. Tijdens een tussenstop bij een restaurant langs de weg ontstond er plots een windhoos op ongeveer 50m van onze tafel. Deze ging netjes langs het restaurant verder maar helaas had ik mijn fototoestel niet in de buurt. Een tijdje daarna reden we langs de Nijl waarbij de brug bewaakt werd door militairen waarvan we (m.b.v. een fooi) de rivier mochten fotograferen maar niet de brug aangezien deze voor het leger belangrijk was.

Verder kom je bussen tegen met de gekste vormen en kleuren en benamingen zoals "Cool Bus" en "Lucky Bus". Na de lange maar mooie rit kwamen we aan in Lira waar een bewaker 1m vandaan mijn kamer zit. Of dit nu voor ons te beschermen was of voor het hotel tegen mij te beschermen weet ik niet ;). 's Avonds in Lira pizza gaan eten met live-music van een dj die de functie van cross-faden nog moet ontdekken.
De volgende morgen wordt ik wakker met het muggennet in mijn armen en mijn benen buiten het net met als gevolg zowat 15 beten op mijn voeten.

Dag 3

Ik ga hier geen details van onze besprekingen en werkzaamheden vermelden maar wat opviel is dat de mensen zacht praten. Dit blijkt een vorm van respect te zijn voor elkaar waar ik al redelijk aan gewend ben.
De mensen hier zijn zeer vriendelijk en waarderen onze hulp wat op zich al een reden is om dit werk te doen!
De taxi is ondertussen aan spiegel en band hersteld wat een mooi beeld geeft van de situatie op de wegen en de staat ervan.

Op veel plaatsen worden nu kleine huizen gemetseld maar bovenstaand tafereel is jammer genoeg meer standaard dan uitzondering.
Dag 4

6:45u: tijd voor een stukje hardlopen. Al bij het passeren van de bewaking van het hotel wordt ik al indirect uitgelachen (wat ik al verwacht had) en tijdens mijn rondjes was het duidelijk dat ze dit niet gewend waren. Ik had er geen last van maar ik liep wel de helft van hetgeen ik normaal loop vanwege de warmte (de hoogte van 1000m zal ook niet bepaald helpen).
Mijn voeten waren voorzien van nog enkele nieuwe muggenbeten al was het muggennet nog wel intact.
Sim-kaart van dongel geactiveerd waardoor we weer een goede verbinding hebben met dokter Google. Er is wifi in het hotel aanwezig maar de kwaliteit en snelheid ervan loopt niet over.
's avonds verloopt het monteren van het muggennet al stukken beter.
Het wegvallen van de spanning is hier normaal waardoor wifi en ventilator soms een eigen leven gaan leiden. Niks mis mee want "This Is Africa" :).

Dag 5

Voor de activatie van de sim-kaart in de usb-dongel moest er nog een pasfoto genomen worden. Dit was snel gebeurt aangezien de medewerkster met haar smartphone snel een foto nam met als achtergrond een (ongeveer) witte muur waar het bezetsel van loskwam.
Toen ik hier buitenkwam stond er iemand een draadje in een kroonsteentje te proppen aan de kant waar de schroef zit. Het was dus ook niet zo gek dat er hierbij wat vonken vrijkwamen en ik acht de kans groot dat op dit moment het draadje geen contact meer maakt. Uiteindelijk de brommer-taxi op (incl mijn handbagage) richting het hotel. Tijdens mijn uurtjes op kantoor begon er iemand "Don't worry , be happy" te fluiten wat wel een heel mooie samenvatting van de sfeer hier is.

Nu even tijd voor het weekend! Vanwege de vele besprekingen heb ik nog niet heel veel foto's kunnen maken (wel voor het werk) maar volgende week ga ik meer het veld in en dus hoop ik ook meer foto's te nemen.
Klik op advertenties om dit blog te steunen, bedankt! http://sjorkjeis.blogspot.com/